Κλασσικά Εικονογραφημένα
Της Κατερίνας Σαμψώνα
Είναι μία αγαπημένη έκφραση που χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται να διατυπωθεί με πομπώδη τρόπο η αγανάκτηση μου , νομίζω ότι και από πολλούς από εσάς έχει ειπωθεί για τον ίδιο λόγο. Λίγοι όμως έχουν συλλογιστεί από προέρχεται αυτή η έκφραση , πολλοί και κυρίως οι πιο μικρές ηλικίες δεν ξέρουν καν , ποια ήταν τα Κλασσικά Εικονογραφημένα .
Ένα μικρός θησαυρός από εικόνες , μια σειρά που στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1951 από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη , βασισμένη στην Αμερικάνικη εκδοχή και από τότε βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση. Το χαρακτηριστικό της Ελληνικής έκδοσης είναι ότι εντάξαμε και δικές μας ιστορίες για την απόδοση των οποίων δούλεψαν γνωστοί εικαστικοί , αλλά και λογοτέχνες Από τότε έχουν την πορεία τους στην Ελλάδα και οι πρώτες τους εκδόσεις είναι πλέον συλλεκτικές.
Οι Μικρασιάτες αδελφοί Πεχλιβανίδη είχαν μακρά θητεία, από τα μέσα της δεκαετίας του '20, στον τομέα των εκτυπώσεων ,αλλά και των παιδικών βιβλίων, που άρχισαν να εκδίδουν μετά και τις σπουδές, το 1936, του Κώστα Πεχλιβανίδη στη Λειψία με τις σύγχρονες για τότε τεχνικές εκτύπωσης. Έχοντας κληρονομήσει το τυπογραφείο αλλά και την εμπειρία του Βαυαρού λιθογράφου Γρούνδμαν, και έχοντας δουλέψει για χρόνια την τεχνική του όφσετ, οι αδελφοί Πεχλιβανίδη, ήδη υπολογίσιμο όνομα στο χώρο των εκτυπώσεων, ίδρυσαν μετά τον πόλεμο τις "εκδόσεις Ατλαντίς" με σκοπό να επανέλθουν στο παιδικό βιβλίο. Στα Classics Illustrated του Κάντερ, με τα οποία γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αμερική, αναγνώρισαν μια γνήσια ευκαιρία, και αποφάσισαν να τα τυπώσουν και στην Ελλάδα.
1η Μαρτίου του 1951 κυκλοφόρησε το πρώτο Κλασσικό και ήταν η διασκευή των Άθλιων του Βίκτωρα Ουγκώ, που προκάλεσαν σάλο στην Ελλάδα, τόσο θετικό όσο και αρνητικό. Ήταν το πρώτο κόμικ "αμερικάνικου" τύπου που έφτανε στη χώρα
Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, αν και πολύ δημοφιλή στις δεκαετίες 1950-1960, άρχισαν στα επόμενα χρόνια να χάνουν σταδιακά το κοινό τους, λόγω της μεγαλύτερης απήχησης άλλων αμερικάνικων κόμικς -των οποίων υπήρξαν προπομπός στην Ελλάδα.. Συνεχίζουν πάντως να υπάρχουνκαι να πωλούνται ακόμα και σήμερα, περισσότερο από μισό αιώνα μετά την πρώτη τους έκδοση, τα τεύχη της οποίας έχουν γίνει συλλεκτικά αντικείμενα. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 κυκλοφόρησαν λίγοι ακόμα τίτλοι, και άλλη μια σειρά τυπώθηκε τη δεκαετία του '70, ενώ οι προηγούμενοι τίτλοι συνεχώς ανατυπώνονταν όλα αυτά τα χρόνια. Νέα ανατύπωση έγινε και στις αρχές της δεκαετίας του '90, ενώ το 2001 τα τεύχη ελληνικής θεματολογίας επανεκδόθηκαν σε θεματικούς τόμους.






